Herbert Cool - biatlon - biathlon

Het was een seizoen met veel ups en downs, maar  nu zit er dan toch daadwerkelijk op. Inmiddels zijn de voorbereidingen op het nieuwe seizoen (en de nieuwe Olympische cyclus!) alweer in volle gang. De eerste drie weken training zijn zelfs alweer in the pocket! De reden dat het naar buiten komen met enkele ontwikkelingen op zich heeft laten wachten, is simpelweg omdat er een hoop lange tijd onduidelijk is geweest. Hoewel er nog veel in een ontwikkelingsstadium zit, wil ik hier toch al enige nieuwtjes meedelen;

Het komende seizoen zal ik geen selectielid meer zijn bij de Nederlandse Ski Vereniging. Dit hing al een tijdje in de lucht. Aanleiding tot een definitieve splitsing zijn de mindere resultaten van de afgelopen tijd. Er is simpelweg een verschil van mening over hoe je als biatleet tot de mondiale top kunt gaan behoren. Terwijl ikzelf al een tijdje ongelukkig was met de korte-termijnsplannen voor biatlon van de NSkiV, waren zij ongelukkig met mijn resultaten van de afgelopen tijd. Er is me dus geen selectieovereenkomst aangeboden voor het volgende seizoen. Daarnaast wilde ik zelf niet verder op de manier waarop er gewerkt werd. Na goed overleg is er besloten dat er gewoon een soort 'trials' plaatsvinden aan het begin van het seizoen -zoals de meeste landen het aanpakken- waarbij wordt bepaald welke atleet op welk niveau kan gaan starten. Verder blijft de NSkiV me wel helpen waar ze kunnen, en ben ik dan ook blij dat we op deze manier een stapje verder uit elkaar gegaan zijn. 

Een van die onontbeerlijke zaken om je te ontwikkelen als (bi-)atleet is een trainer. Al sinds enige tijd had ik het gevoel een goede basis te hebben, maar me niet meer te ontwikkelen op details. Details die van vitaal belang zijn in de wereld van een mondiale topsport. Nadat ik 's zomers enkele weken heb mogen meetrainen met het Amerikaanse team en heb kunnen zien wat het belang is van het hebben van een trainer die je dagelijks bekijkt en bijstuurt, heb ik -na gesprekken met enkele van mijn mentors- voor mezelf de knoop doorgehakt en besloten de dingen wat anders aan te pakken. Het is dan ook met enige trots dat ik kan stellen dat mijn beslissing de eerste vruchten heeft afgeworpen; Drie weken geleden heb ik zelf een trainer aangetrokken, Tobias Reiter.

Tobias was tot vorig jaar actief als biatleet en woont in de buurt van Ruhpolding. We zijn bevriend sinds onze deelname aan de EYOWF in 2003. Toen duidelijk werd dat Tobias zijn actieve carrière als biatleet zou gaan beëindigen, heb ik gelijk bij hem aangeklopt. Tobias stond altijd al bekend om zijn grote kennis op trainingsgegebied, en is iemand die altijd nieuwe wegen heeft willen gaan binnen zijn carrière als biatleet. Eigenlijk was gelijk duidelijk dat Tobias stond te popelen om datgene te bieden dat ik zo nodig had; Een professionele trainingsstructuur waarbij er dagelijks samengewerkt kan worden. Naast zijn werk voor mij zal Tobias part-time voor de SC Ruhpolding gaan werken, waardoor er ook financieel een mooie oplossing voor alle partijen is. Ik ben hier erg gelukkig mee, omdat er nu eindelijk structureel gedacht kan worden. Zo kunnen we nu programma's voor de hele zomer gaan schrijven, bijvoorbeeld voor krachttraining (van opbouw naar snelkracht) en schiettraining (van technisch schieten naar schieten onder tijdsdruk). 

We zijn nu drie weken samen bezig en vooralsnog is het een absolute verademing. We zijn allebei nogal perfectionistisch en kunnen dan ook behoorlijk ons ei kwijt in deze samenwerking. Daarnaast zijn de eerste resultaten, na slechts drie weken training, behoorlijk hoopgevend. Een spannend en nieuw avontuur dus. Ik ga enige risico's, maar wie niet waagt die niet wint. Daarnaast weet ik me gesteund door een grote groep mensen die in dit project geloven.